Α. Οποιαδήποτε συμφωνία παραίτησης από την νόμιμη διατροφή για το μέλλον είναι άκυρη και δεν δεσμεύει το Δικαστήριο, καθώς προσκρούει σε κανόνα δημόσιας τάξης κατά τη διάταξη του άρθρου 1499 παρ. 1 ΑΚ, τούτο δε ισχύει είτε η παραίτηση γίνεται με αντάλλαγμα, είτε χωρίς αυτό, είτε για ορισμένο χρόνο είτε χωρίς χρονική οριοθέτηση, είτε είναι καθαρή είτε υπό αίρεση
Β. Τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων σε διαφορές διατροφών και ανάθεσης επιμέλειας ανηλίκων τέκνων, λόγω της συζυγικής σχέσης των αντιδίκων συ συμψηφίζονται (άρθρο 179 εδάφιο α’ και 191 παρ. 2 του KΠολΔ)
Η απόφαση που ακολουθεί, σε πλήρες κείμενο, αντιμετώπισε εκτός των θεμάτων του καθορισμού της προσωρινής διατροφής, προσωρινής ανάθεσης της επιμέλειας του κοινού ανηλίκου τέκνου των διαδίκων, της προσωρινής ρύθμισης της χρήσης της οικογενειακής κατοικίας και της επικοινωνίας του γονέα που δεν έχει την επιμέλεια με το τέκνο του και το θέμα της προηγούμενης έγγραφης συμφωνίας των διαδίκων με την οποία η μητέρα (αιτούσα) παραιτήθηκε για το μέλλον από δικαιώματα διατροφής του τέκνου της. Το δικαστήριο έκρινε εφαρμόζοντας ορθά την αναγκαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1499 παρ. 1 του Α.Κ. που ορίζει ότι: « Παραίτηση από τη διατροφή για το μέλλον δεν ισχύει», ότι η συμφωνία αυτή των διαδίκων ήταν άκυρη γιατί αφορούσε μελλοντικές διατροφές του δικαιούχου της διατροφής τέκνου και δεν την δέχθηκε. Έτσι η απόφαση που εκδόθηκε επιδίκασε διατροφή στο γονέα στον οποίο ανατέθηκε η προσωρινή επιμέλεια του ανηλίκου την οποία ο μεν υπόχρεος όφειλε να καταβάλει ο δε γονέας που είχε την επιμέλεια του τέκνου όφειλε να εισπράττει για λογαριασμό του τέκνου.